«صخره ماه» یک رمان چندلایه است که فراتر از یک داستان ساده عمل می‌کند و به نوعی به دغدغه‌های فلسفی، تاریخی و روانشناختی انسان امروزی می‌پردازد.

ابتدا با روایت‌هایی کوتاه آغاز می‌شود که شخصیت‌های اصلی آن‌ها با وجود تفاوت‌های ظاهری در زندگی، دارای خصیصه‌های مشترک انسانی هستند. هدف این داستانک‌ها، به رخ کشیدن ماهیت تکراری و معمولی بودن زندگی‌های ما است، تا خواننده را برای جهش بزرگ آماده کند.

و اصل داستان از فردی جستجوگر آغاز می‌شود که برای دیداری مهم با یک استاد، راهی سفری به سمت قلعه رودخان گیلان می‌شود. این سفر نه تنها یک جابه‌جایی فیزیکی، بلکه یک سفر درونی و تاریخی است.

قهرمان داستان در این سفر با جهانی باستانی در دل دنیای مدرن مواجه می‌شود، از جمله یک کتابخانه مخفی که فرزانگان تاریخ از آن محافظت کرده‌اند.

نویسنده با نوآوری خاصی، سرگذشت( مهستی گنجوی) شاعر و دیوان‌سالار زن برجسته ایرانی در دوران سلجوقیان (قرن پنجم هجری) و پایه‌گذار سبک رباعی شهرآشوب را در میانه روایت اصلی قرار می‌دهد.

هلن افشار برای روایت بخش مربوط به مهستی گنجه‌ای، از سبکی بهره می‌برد که تلاش می‌کند نثر فارسی دری کهن را شبیه‌سازی کند، که نشان‌دهنده جسارت و خاص بودن این اثر است.